سرعت انتقال و تيزهوشى او شگفت زده شدند و چون پدرش جريان را شنيد ، شادمان گرديده گفت : تو حقّا پسر من هستى . چون سيرافى در رجب سال 368 ه در بغداد در گذشت ، سيد رضى با قصيده‌اى ضمن قدردانى از تلاشهاى استاد خود در آموزش نحو به او و ستايش از دانش بسيار او ، رثاى او را گفته است ميراث ادبى و هنر شاعرى . 4 . ابو الحسن قاضى عبد الجبار بن احمد بغدادى شافعى معتزلى : محدث و اديب و فاضل و از قاضيان بزرگ بغداد به شمار مىرود . به ديندارى و عقيده و زهد مشهور است . سيّد رضى كتاب قاضى عبد الجبار ، شرح اصول الخمسة و كتاب ديگرش العمدة في اصول الفقه را در نزد او خوانده است . سيد رضى در كتاب مجازات النبوية چند بار از او نام برده است ، و مىگويد ، از جمله تعليقاتى كه در بارهء « رؤيت » از قاضى القضاة ابى الحسن عبد الجبار بن احمد نوشته‌ام . . . 5 . ابو يحيى عبد الرحيم بن محمد فارسى خطيب ، مشهور به ابن نباته ( متوفا به سال 374 ه ) و ملقب به خطيب مصرى ، و از بزرگان خطباى شيعه . ابن نباته پس از بغداد به حلب رفت و در خدمت سيف الدوله بود ، و با خطبه‌هايى آتشين مردم را به حمايت از سيف الدوله در جهاد با روميان بر مىانگيخت . سيد رضى فنون بلاغت و ادبيات را از ابن نباته آموخت ، و پيوسته ملازم او بود تا اين كه وى به حلب عزيمت كرد . 6 . ابو محمد عبد اللّه بن محمد اسدى اكفانى قاضى ( متوفا به سال 405 ه ) : عالم فاضل ، از قاضيان پارسا و با فضيلت كه مدتها قضاوت بغداد را به عهده داشت . سيد رضى مدتى شاگردى او را كرده و مختصر ابى الحسن الكرخى را در نزد او خوانده است . 7 . ابو الفتح عثمان بن جنى موصلى بغدادى نحوى ( متوفا به سال